I was trying to muster everything, every bit of emotion that permeates into the deepest portion of my bare skin, and turn it into something. I want to vividly describe its most miniscule detail, and to turn it into something narrative. But over the past years, everything that i said and uttered, germinating from what perturbs my being were so intensely dark. Each virulent emotion epitomizes lucidly my state of melancholic solitude, my moments of anguish, instances of pain.
And I got blisters. More than blisters, in fact. But I have to deviate or else i might feel the pain in its most extreme level. Or perhaps I didn't deviate away from it at all. I just get used to it - to that every single pain than hovers ardently and profusely within my being.
Now my blisters already turned pale purple. Tomorrow it shall get darker. And every moment, it will get even more, until it gets back to normal, and until it withers away as if nothing happened. But the moments of anguish and pain the blister brought, shall remain imprinted in the innermost depths of my memory. The pain might be gone, but it shall continue to linger - on my thoughts, and on my bare skin.
4 comments:
blister. paltos.
- isang matubig na munting bilog na umumbok dahil sa kapabayaan ng may-ari ng balat na siyang hindi umiinda sa masakit na pakiramdam dulot ng anumang pagkiskis ng magaspang na bagay sa balat.
- ang pinakamagandang paraan upang mawala ang paltos ay pisilin ang paligid nito, putukin ang matabang gitna gamit ang napakatulis na bagay.at hayaang magdugo ito kung kinakailangan. ang pinakamagandang paraan para mawala ang sakit ay ang saktan lalo ang masakit na bahagi ng katawan.
- ang pinakamabisang paraan ng paggamot sa anumang sakit ay ang katapangan sa puso at determinasyon sa isip... habang humaharap sa pinakamasakit na paraan ng paghilom.
-kung paano man maghihilom ang paltos bukas, hindi mo iyon makakaya ng mag-isa. dahil ang sugat ay may sariling buhay. huwag mong kalimutan ang sakit na dinulot sa iyo ng paltos. ngunit huwag mong subukang sariwain ito sa pamamagitan ng pagtuklap ng manipis nitong balat.
wow kahanga-hanga ang iyong pagsulat.. i wish i can write like that someday.. u know ung talagang magaling.. u rock!
i speak of the same things too. wow, amazing i understand what you are saying! this is really nice.
i think that for most of us, who writes this way, we have something like this seething in our heads.
happy holidays and thanks for dropping by my site.
wait ang labo ata nung sinabi ko ah? hmmm?
hayaan mo na nga. have a nice day. ;)
Post a Comment